W 1971 roku nastoletnia Marie-Claire Chevalier w wyniku gwałtu zaszła w ciążę, którą postanowiła przerwać. Wkrótce potem, po donosie samego gwałciciela, została zatrzymana przez policję. W tamtym czasie we Francji aborcja wciąż była przestępstwem karanym wysoką grzywną i więzieniem. Matka Marie-Claire i wiele innych kobiet zrobiły wszystko, co w ich mocy, by pomóc dziewczynie. One również zostały postawione przed sądem jako współwinne przestępstwa.
Dzięki zaangażowaniu Gisèle Halimi, prawniczki, która reprezentowała Marie-Claire i jej matkę, ta dramatyczna sprawa stała się jednym z przełomowych procesów we Francji. Halimi postanowiła wstrząsnąć mediami, opinią publiczną i całym społeczeństwem. Nie broniła już młodej kobiety „winnej” aborcji, ale atakowała prawo i politykę antyaborcyjną. Wspierana przez intelektualistki, lekarzy, dziennikarki i polityków, Halimi postawiła sobie za cel stworzenie nowego orzecznictwa dotyczącego przerywania ciąży.
